| تبليغات | X |
 ای جان جهان!
ای آفتاب نیمه شب ،ای ماه نیمروز ای نجم دوربین که نه ماهی نه آفتاب کیهان طلایه دارت و خورشید سایه ات گیسوی حور خیمه ناز تو را ، طناب جانهای قدسیان همه در حسرتت به سوز دلهای حوریان همه در حسرتت کباب آیا شود که نیم نظر سوی ما کنی ؟ تا پر گشوده ،کوچ نماییم از این قباب امام خميني (ره) 
خون عاشورا ،فکر عاشورا ،می دهد درس جانبازی . راه عاشورا ،فکر عاشورا می دهد درس آزادی . عاشورا نام یک روز نیست .عاشورا یک فرهنگ ، یک مکتب فکری ویک نظام سیاسی است.عاشورا دانشگاه عشق و عرفان وحماسه است.عاشورا بلندترین فریاد بشریت مظلوم دربرابر سپاه تاریکی است.وعاشورا قله عشق و عرفان انسان نسبت به مقام اقدس ربوبی است. ودر یک کلام کل یوم عاشورا وکل ارض کربلا التماس دعا  ۱ ـ خداوند فرمود: «اى پيامبر! بوسيله تو و پيشوايان از نسل تو بر بندگان خويش رحمت مىآورم، و به وسيله قائم از بين شما، زمين خود را با تسبيح و تقديس و تهليل و تكبير و بزرگداشت مقام الوهيّت، آباد مىسازم.
و به وجود او زمين را از دشمنانم پاك مىكنم و آن را ميراث اولياى خويش قرار مىدهم، و به وسيله او كلمه توحيد را تعالى بخشيده، كلمه كافران را به سقوط مىكشانم، و به دست او و با علم خود سرزمينها و دل بندگانم را حياتى تازه مىبخشم و گنجها و ذخيرههاى پنهان را به مشيت خود برايش آشكار مىسازم. و با اراده خود او را بر نهانىها و مكنونات قلبى ديگران آگاه مىگردانم و با فرشتگان خود او را يارى مىرسانم تا در اجراى فرمان من و تبليغ دين من مددكار او باشند. او به حقيقت ولىّ من است و به راستى هدايتگر بندگان من مىباشد.» ۲ ـ امام باقر(عليه السلام) در وجه نامگذارى حضرت «مهدى (عليه السلام)» به «قائم آل محمد(صلى الله عليه وآله وسلم)» حديثى قدسى روايت فرمود: «زمانى كه جدم حسين كه صلوات خدا بر او باد به شهادت رسيد، فرشتگان با گريه و زارى به درگاه خداوند عزوجلّ ناليدند و گفتند: پروردگارا! آيا از آنان كه برگزيده و فرزند برگزيده تو را، و امام انتخاب شده از بين خلق را كشتند، در مىگذرى؟! خداوند به آنان وحى فرمود كه: «فرشتگان من آرام گيريد. سوگند به عزّت و جلالم كه از آنان انتقام مىگيرم اگرچه بعد از گذشت زمانى طولانى باشد.» سپس فرزندان از نسل حسين (عليه السلام) را كه پس از او به امامت مىرسند به ملائكه نشان داد و آنان شاد شدند. در بين اين پيشوايان، يك نفرشان به نماز ايستاده بود «فإذا احدهم قائم يصلّى فقال اللّه عزّوجلّ: بذلك القائم أنتقم منهم.» خداوند عزّوجلّ فرمود: به وسيله آن «قائم» از دشمنان و قاتلان حسين(عليه السلام)انتقام مىگيرم.» در این باره مطالب بسیار است. من در این جا ٬مطالبی به اختصار می آورم:
دلیل اصلی غیبت طبق فرمایش امام صادق(ع) بعد از ظهور نمایان خواهد شد. ولی به طور کل دلایلی برای غیبت ایشان وجود دارد .که بعضی از انها به شرح زیر است. ۱) امتحان مردم .امام صادق (ع):در زمان غیبت ٬ ایمان ناپایدار است. در حدیث دیگر از ایشان آمده فرج زمانی اتفاق می افتد که دو سوم مردم از دین خارج شوند. ۲)بیعت نکردن با ظالمین .حضرت مهدی(عج):همانا بیعت ستمگران زمان برگردن تمام پدرانم بوده است ولی من هنگامیکه ظهور کنم ٬ بیعت هیچ ستمگر برگردنم نخواهد بود. ۳) حفظ جان امام ازگزند دشمنان. ۴)آمادگی جهانی . در حدیث امده پس از ظهور ٬بانگ الله اکبر و لا اله الا الله از همه جای دنیا شنیده میشود. به امید آنکه هر چه زود تر این اتفاق بیفتد و ما هم شاهد آن باشیم. ان شاالله مطالب فوق برگرفته از سخنرانی دکتر دیانی در حوزه علمیه فاطمه الزهرا است.
«نیابت عامّه»، آن است که امام، ضابطه ای کلّی به دست دهد، تا در هر عصر، فرد شاخصی که آن ضابطه، از جهت، و در همه ابعاد، بر او صدق می کند، نائب امام شناخته شود، و به نیابت از امام، ولیّ جامعه در امر دین و دنیا باشد.بنابراین کسانی که از آغاز غیبت کبری نیابت داشته اند و دارند، و بر طبق ضابطه معیّن شده از سوی خود امامان، به نیابت رسیده اند، «نائب عامّ» نامیده می شوند.دوره «غیبت کبری»، دوره «نیابت عامّه» است.
انتظار حالتى است نفسانى كه آمادگى براى آنچه انتظارش را مىكشيم، از آن بر مىآيد و ضدّ آن يأس و نااميدى است، پس هر قدر كه انتظار شديدتر باشد، آمادگى و مهيّا شدن قوىتر خواهد بود، نمىبينى اگر مسافرى داشته باشى كه در انتظار مقدمش به سر مىبرى، هرچه هنگام آمدنش نزديكتر شود، مهيّا شدنت فزونى مىيابد، بلكه احياناً خوابت به بيدارى مبدّل مىگردد، چون انتظارت شديد است. و همانطور كه مراتب انتظار از اين جهت متفاوت است از جهت محبّت نسبت به كسى كه در انتظارش هستى، نيز مراتب متفاوتى دارد، پس هر چه محبّت شديدتر و دوستى بيشتر باشد، مهيّا شدن براى محبوب زيادتر مىشود و فراقش دردناكتر مىگردد، به گونهاى كه منتظِر، از تمام امورى كه مربوط به حفظ خودش هست، غافل مىماند و دردهاى بزرگ و محنتهاى شديد را احساس نمىكند . بنابراين مؤمنى كه منتظر آمدن مولايش مىباشد، هر قدر كه انتظارش شديدتر است، تلاشش در آمادگى براى آن به وسيله پرهيز از گناه و كوشش در راه تهذيب نفس و پاكيزه كردن درون از صفات نكوهيده و به دست آوردن خوىهاى پسنديده بيشتر مىگردد، تا به فيض ديدار مولاى خويش و مشاهده جمال انورش در زمان غيبتش رستگار شود، همچنانكه براى عده بسيارى از نيكان اتفاق افتاده است. و لذا امامان معصومعليهم السلام - در رواياتى كه خواندى و غير آنها - به پاكيزگى صفات و مقيّد بودن به انجام طاعات امر فرمودهاند. بلكه روايت پيشين ابوبصير اشارت يا دلالت دارد بر اينكه رستگارى به مقام انتظار و نايل شدن به پاداش منتظران، به پرهيز و پروا از گناه و آراستگى به خوىهاى پسنديده بستگى دارد. چنانكه حضرت صادقعليه السلام فرمود: هر آن كس كه خواسته باشد از ياران قائمعليه السلام شود، بايد كه منتظر باشد و بايد در حال انتظار به پرهيزكارى و خوىهاى پسنديده عمل نمايد، كه هرگاه بميرد و قائم به پس از مردنش بپاخيزد، پاداش او همچون كسى خواهد بود كه دوران حكومت آن حضرت را درك كرده باشد... . و بىترديد هر قدر كه انتظار شديدتر باشد، صاحب آن، مقام و ثواب بيشترى نزد خداى - عزّوجلّ - خواهد داشت. خداى تعالى ما را از مخلصان منتظرين مولايمان صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - قرار دهد .
همچنین در کتاب «محاسن» از ابوبصیر و او نیز از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: «هر گاه در راهی گم شدی، پس ندا کن و بگو:«یا صالِح! یا اَباصالِحَ! اُرْشِدْنا اِلی الطَّریقِ رَحِمَکُمُ الله». در حدیثی از امام صادق علیه السلام که به ما رسیده، ایشان چنین می فرمایند: «هر کس بعد از هر نماز واجب این دعا را بخواند، سپس همانا به درستی که او امام، محمّد بن الحسن (عج) را در بیداری یا خواب خواهد دید آن دعا این است: «اَلْلهُمَّ بَلِّغْ مَولانا صاحِبَ اَلزْمان اَیْنَما کانَ وَ حَیْثُما کانَ مِنْ مَشارِقَ الارْضِ وَ مَغارِبِها سَهْلِها وَ حَبَلِها عَنّی وَ عَنْ والِدَیَّ وَ اخْوانی التَحِیَّه وَ السَّلامُ عَدَدَ خَلْقِ اللهِ وَزِنَةَ عَرْشِ الله وَ ما اَحْصاهُ کِتابُهُ وَ احاطَ بِهِ عِلمُه. اللّهُمَّ اِنّی اُجَدِّدُ لَهُ فی صَبیحَةِ هذا الْیَوم وَ ما عِشْت فیهِ مِن اَیّامِ حَیاتی عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَیْعَةً لَه فی عُنُقی لا اَحوُلُ عَنْها وَلا اَزوُلُ اَبَداً. اللّهُمَّ اجْعَلْنی مِن اَنْصارِهِ وَ اَعْوانِهِ وَ الذّآبینَ عَنْهُ وَ المُمْتَثِلینَ لِاَوامرِهِ وَ نواهیهِ فی اَیّامِهِ وَ الْمُسْتَشْهِدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ. اللّهُمَّ فَإنْ حالَ بَینی وَ بَیْنَهُ الْمَوتُ الَّذی جَعَلْتَهُ عَلی عِبادِکَ حَتماً مُقْتَضیاً فاَخْرِجْنی مِنْ قَبری مُؤتَزِراً کَفَنَی شاهِراً سَیْفی مُجَرَّداً قَناتی مُلَبِّیاً دَعوَةَ الدّاعی فِی الْحاضِرِ وَ الْبادی. اللّهُمَّ ارنی الطَّلْعَة الرَّشیدَة وَ الغرة الحَمیدَة وَ اَکحَل بَصَری بِنَظَرَة مِنّی الَیهِ وَ عَجَّلْ فَرَجَه وَ مهل مَخْرَجَه. اللّهُمَّ اشْدَد ازرَه وَ قو ظُهرَه وَ طول عُمرَه وَ اعْمُر اللّهُمَّ بِه بِلادِکَ وَ احی بِه عِبادِکَ فَانَّکَ قُلتُ وَ قَولِکَ الحَقُّ ظَهَرَ الفِسادَ فِی الْبِرِّ الْبَحْر بِما کَسَبتَ اَیدی النّاس، فَاظْهَر اللّهُمَّ لَناوَلیَّک وَ ابْنُ بِنْتِ نَبیِّکَ المُسَمّی باسْمِ رَسولِکَ صَلَواتِکَ عَلَیه وَ آلهِ حَتّی لا یُظَفر بِشَیء مِنَ الْباطِلِ الامزقهُ وََ یُحَقِّقُ اللهَ الْحَق بِکَلِماتِهِ وَ یُحَقِّقُهُ. اللّهُمَّ اکشَفَ هذِه الغمة عَن هذِه الامَّة بِظُهورِه انَّهُم یَرَونَه بَعیداً وَ نُریَه قریباً وَ صلّی اللهُ عَلی مُحَمَّد وَ آله («بحارالانوار»، ج 86، ص 61)». |
درباره وبلاگ 
|
